كنيد ، « 1 » و تصور نمىكنم كه اين قوم - يعنى بنىاميه - مخالفت كنند ولى اگر مانع شدند پس با آن‌ها روبرو نشوى بلكه مرا در قبرستان بقيع به خاك بسپار ! » همين كه دنيا را وداع گفت ، حسين عليه السلام نزد عايشه آمد ، و مطلب را گفت ، او نيز با رغبت پذيرفت ، اما خبر به مروان و بنىاميه رسيد ، گفتند : به خدا سوگند كه هرگز نبايد او را در آن‌جا دفن كنند ! چون اين سخن به گوش حسين عليه السلام رسيد ، او و همراهانش سلاح برگرفتند و مروان نيز اسلحه برداشت ، ابوهريره ماجرا را شنيد ، گفت : به خدا قسم كه اين يك ظلم است كه حسن را از اين‌كه در كنار پدرش ( پيامبر ) دفن كنند ، جلوگيرى نمايند ، به خدا سوگند كه او پسر رسول‌خدا صلى الله عليه و آله است . سپس نزد حسين عليه السلام آمد و با او صحبت كرد و او را به خدا سوگند داد و گفت : مگر نه اين است كه برادرت گفته است اگر خوفى داشت ، پيكر مرا به قبرستان مسلمين برگردانيد ! حسين عليه السلام نيز چنان كرد ، او را به قبرستان بقيع برد و جز سعيدبن عاص كه فرماندار مدينه بود كسى از بنىاميه حضور نداشت . حسين عليه السلام او را براى خواندن نماز جلو انداخت و فرمود : « اگر سنت نبود هر آينه تو را مقدم نمىداشتم ! » بعضى گفته‌اند : خالدبن وليدبن عقبةبن معيط نيز در تشييع جنازه حضور داشت كه او از بنىاميه خواسته بود و اجازهء اين كار را داده بودند .

--> ( 1 ) - اين هم يكى از نقاط انحرافى است ، كلمه « بيت‌ها » جز در نقل جزرى ديده نشده‌است زيرا كه اولًا اگر آن قسمت زمانى خانهء عايشه بود ، پس از پيامبر صلى الله عليه و آله مثل بقيه ما ترك ، به ورثه مىرسد جز همان 19 از 18 كه قبل‌ها اشاره شد ! بخصوص كه اين كلمه را در سخن امام حسن عليه السلام آورده قطعاً بدون غرض نبوده است ! - م .